Nefse hakimiyet demek!...

Nefse hâkimiyet demek, bilgisizlikten kurtulmaya çalışmak demektir. Bilgiye hâkim olduğumuz sürece nefse de hâkimiz demektir. Bizim nefsanî hareket dediğimiz fiil böyle rezil, çok kötü bir şey değildir ki! Sadece cahilliğimizden doğan,  bize veya başkalarına haksız yere ıstıraplar meydana getiren olaylardır. Etrafımızda hasta, aç, yardıma muhtaç, sizin bir şefkatinize, bir gülüşünüze muhtaç insan varken, sizin bunları yapmamanız, ona bir şeyler verememeniz, ona zaman ayıramamanız, zamanınızın kısıtlı olduğunu sanmanız, yani egoizmanız, bencilliğiniz, benliğinize düşkünlüğünüz cahilliğinizden meydana gelir.

Tamamen bilgisiz olmaktan ileri gelir. Eğer biz karşılaştığımız bu gibi konuların aslını iyi biliyorsak, konunun aslını kavramışsak, birtakım Yüksek Hakikatler bizim içimizde oluşmuş, şuurlanmışsak, biz hastaya, aç olana, bizden yardım bekleyene koşabildiğimiz gibi, gerektiğinde birisine tokat da atabiliriz. Bir başkasına kendimizden bir şeyler vermek, bizim için son derece doğal olduğu gibi, onun iyiliği için bazı yerlerde de üzülmesine katlanmak, yani onu tokatlamak aynı derecede doğallaşmıştır. Şimdi yaşamakta olduğumuz hayatı bir epröv olarak kabul ettiğimiz için, bizim için zaman çok önemli olmayacaktır.

Örneklersek: "Yardım etmek isterdim, ama zamanım yok." tarzında bir kaçışa hiç yer vermeyeceğiz demektir, çünkü insanın birilerine yardım etmesine engel olacak kadar büyük bir acelesi hiç yoktur. Bu tarz bir acelecilik ve kendi hayatım yaşamaya büyük bir özen göstermenin sebebi de, ömrümüzü 50-60 yıl olarak düşünüp, onu kendimize en yararlı bir biçimde kullanabilme acelesidir ki, bu da bir bilgisizlikten meydana gelir.
Demek ki biz, gerektiğinde fedakârlık edip, gerektiğinde tokat atamıyorsak, aslında ruhsal bir olgunluğa sahip insan değiliz demektir. Adam sende deriz, bana ne deriz, ben ne yapabilirim ki deriz, yan çizer, geçer gideriz. Nefsimizi koruyarak olaydan kaçarız.

Vicdanımızın sevgiyle kımıldayışından korkarız belki de, çünkü hazır değilizdir. İçimizden yapmak arzusu gelir, bir şeyler akar, ama ısrarla o sevgi akışını tutarız. Acaba hata mı ediyoruz diye düşünürüz. Neden hata olsun, denemek gerek. Denemesini yapmadan iyi insan olunmaz ki! "Ben iyi insanımdır!" Nasıl iyi insansın? Görünüm olarak iyi insanım. Böyle uyumsuz iyilik olmaz. İnsan kendini kurtarmaya çalışmamalıdır. Hemen uygulamaya girmek gerek. Realiteyle temas gerek! Realiteden kaçmakla, bahaneler yaratmakla hiçbir şey elde edemeyiz. Önce bunları bilmekle işe başlamalıyız.

Kaynak: Kendini Bilmek - Ergün Arıkdal                                               



Eklenme Tarihi
17.12.2013 23:13:41